การดูแลสุขภาพด้วยภูมิปัญญาและสมุนไพรพื้นบ้านอยู่คู่กับสังคมไทยมาอย่างยาวนาน แต่ด้วยวิทยาการของการแพทย์สมัยใหม่ ทำให้องค์ความรู้เหล่านี้ถูกละเลยและขาดการสืบทอด ในระดับชุมชนพบปัญหาผู้ป่วยที่มีบาดแผลเรื้อรังหรือแผลที่หายยาก ซึ่งการรักษาด้วยยาแผนปัจจุบันมีค่าใช้จ่ายสูง จุดเริ่มต้นของนวัตกรรมเกิดจากความต้องการอนุรักษ์องค์ความรู้จากบรรพบุรุษที่บันทึกไว้ในสมุดข่อยโบราณ ประกอบกับเกิดเหตุการณ์ที่สมาชิกในครอบครัวประสบอุบัติเหตุไฟไหม้ จึงได้นำ “ว่านน้ำ” ซึ่งเป็นสมุนไพรธาตุไฟที่มีฤทธิ์สุขุม และหาได้ง่ายในชุมชน มาตำพอกแผล พบว่าแผลแห้งไวและไม่ติดเชื้อ จากผลลัพธ์เชิงประจักษ์นี้ จึงเกิดแรงบันดาลใจในการนำความรู้ที่ได้รับจากการอบรมมาประยุกต์และแปรรูปสมุนไพรว่านน้ำ เพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้งานจริง โดยมุ่งเป้าช่วยเหลือผู้ป่วยในชุมชน โดยเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยติดเตียงที่มีแผลกดทับและผู้ยากไร้
